Świat Szkła | 24 listopad 2008

* Pokazana okładka tytułu jest aktualną okładką tytułu Świat Szkła. Kiosk24.pl nie gwarantuje, że czytany artykuł pochodzi z numeru, którego okładka jest prezentowana.
Jednym z zadań, jakie stoi przed sektorem budownictwa, mającego znaczący udział w łącznym zapotrzebowaniu na energię, jest poprawa charakterystyk energetycznych budynków poprzez poprawę izolacyjności przegród, modernizację systemów instalacji wewnętrznych oraz oszczędność i odzysk energii w każdym obiekcie, odpowiednio do jego przeznaczenia i zmiennych warunków eksploatacji. Aby sprostać tym wymaganiom konieczne jest nie tylko wprowadzanie coraz ostrzejszych norm oraz bardziej nowoczesnych technologii i materiałów w budownictwie, ale i prowadzenie bieżących przeglądów istniejących obiektów pod kątem identyfikacji źródeł strat i opracowywania propozycji niezbędnych zabiegów termomodernizacyjnych. Jednym z narzędzi, wspomagających te prace jest analiza termogramów uzyskiwanych na podstawie bezinwazyjnych badań obiektów z użyciem kamer termowizyjnych pracujących w zakresie podczerwieni.
Techniki termografii i kamery termowizyjne
Bezstykowy pomiar temperatur stanowił od szeregu lat poważny problem, zwłaszcza w przypadku trudno dostępnych miejsc, występujących zagrożeń bezpieczeństwa czy też niskiej rozdzielczości przyrządów pomiarowych oraz potrzeby wielopunktowej, ciągłej oceny zmian ich wartości. Bezsprzecznym krokiem milowym okazały się dopiero opracowanie nowoczesnych technik z zakresu termografii i termowizji. Termografia polega bowiem na pomiarze emitowanej przez ciało energii promieniowania cieplnego iokreślania na tej podstawie rozkładu temperatur jego powierzchni. Nowoczesna kamera termowizyjna pozwala identyfikować różnice w gradientach temperatur z bardzo wysoką precyzją (na poziomie setnych części stopnia). Pozwala tym samym określić niezauważalne inną metodą różnice struktury oraz strumienie (nie tylko cieplne) zarówno na powierzchni, jak i pod powierzchnią często pozornie jednorodnego materiału. W praktyce rozróżnia się metody termografii pasywnej i aktywnej. Pierwsza z nich jest bardziej popularna oraz częściej stosowana w powszechnej praktyce, gdyż nie powoduje ingerencji z zewnątrz (wyłącznie rejestracja stanu istniejącego). Druga z nich, wymaga zastosowania wzbudzenia sygnałem cieplnym lub np. akustycznym obiektu (np. impulsowo), a następnie wyznaczenie termogramów opisujących zmiany temperatury w zależności od czasu. Jej praktyczne aplikacje w zasadzie wykraczają poza typowe pomiary inżynierskie i są głównie związane z badaniami naukowymi.
(...)
Jan Górski
Artykuł w całości jako plik PDF do pobrania znajduje się w zakładce Opis w ofercie tytułu Świat Szkła
Wróć do czytelni