Czytelnia Kiosk24.pl

Ocena stanu technicznego sprężonych dźwigarów dachowych w eksploatowanych obiektach budowlanych (11/2008)

Przegląd Budowlany | 04 listopad 2008


Przegląd Budowlany

Zamów prenumeratę tego tytułu

* Pokazana okładka tytułu jest aktualną okładką tytułu Przegląd Budowlany. Kiosk24.pl nie gwarantuje, że czytany artykuł pochodzi z numeru, którego okładka jest prezentowana.

1. Wprowadzenie
W Polsce, do konstrukcji dachowych obiektów budowlanych stosowane były od wielu lat żelbetowe elementy strunobetonowe oraz dźwigary kablobetonowe. Ogółem zastosowano je dotychczas w kilku tysiącach obiektów budownictwa przemysłowego, magazynowego, ogólnego, rolniczego oraz specjalnego. Pierwsze prefabrykowane strunobetonowe elementy sprężone zastosowano w Polsce na początku lat pięćdziesiątych. Były to belki o stałym przekroju dwuteowym, sprężone pojedynczymi drutami ∅ 2,3 mm, stosowane przede wszystkim jako elementy nośne przekryć budynków przemysłowych. Elementy te zostały objęte typizacją jako dźwigary strunobetonowe typu SB-1 o rozpiętościach: 9,0; 12,0 i 15,0 m, a następnie modyfikowane m.in. jako dźwigary typu FF.
Natomiast pierwsze kablobetonowe dźwigary zastosowano w Polsce w połowie lat pięćdziesiątych. Schematem konstrukcyjnym dźwigara dachowego jest na ogół łuk ze sztywnym pasem dolnym – ściągiem. Pas dolny sprężony jest za pomocą kabli. W latach sześćdziesiątych w niedługim okresie zastosowano w wielu obiektach halowych dźwigary kablobetonowe typu KBO (monolityczne), a następnie KBOS (składane) o rozpiętościach: 15,0; 18,0; 21,0 i 24,0 m (fot. 1).

(...)

Prof. dr hab. inż. Leonard Runkiewicz, Instytut Techniki Budowlanej, Politechnika Warszawska, mgr inż. Stanisław Plechawski, Biuro Projektowe PLANEX.


Artykuł w całości jako plik PDF do pobrania znajduje się w zakładce Opis w ofercie tytułu Przegląd Budowlany

Wróć do czytelni