Chłodnictwo & Klimatyzacja | 24 czerwiec 2008
* Pokazana okładka tytułu jest aktualną okładką tytułu Chłodnictwo & Klimatyzacja. Kiosk24.pl nie gwarantuje, że czytany artykuł pochodzi z numeru, którego okładka jest prezentowana.
Rury miedziane cienkościenne wyprodukowano i zastosowano do instalacji w budownictwie już w latach 50 XIX wieku. Wykonywane z nich były najpierw instalacje do wody pitnej, cieplej wody użytkowej, a później bo w latach 50 tych ubiegłego wieku instalacje gazu ziemnego. Kolejnym krokiem było wykonywanie z rur miedzianych instalacji gazów medycznych w szpitalach oraz niektórych instalacji przemysłowych. W tych czasach jedynym powszechnie stosowanym czynnikiem chłodniczym był amoniak, którego właściwości chemiczne agresywne w stosunku do miedzi uniemożliwiały zastosowanie tego wygodnego i bezpiecznego materiału do instalacji chłodniczych. Technologia produkcji ciągnionych bezszwowych rur miedzianych była stale doskonalona, poprawiano jakość rur i ich czystość wewnętrzną, tak ważną dla zastosowań chłodniczych oraz dopracowano sposoby łączenia rur i kształtek. Poprzez zmiany technologii wyeliminowano groźne zjawisko zanieczyszczenia węglem na powierzchni wewnętrznej rury oraz zdecydowanie zmniejszono ilość ścieków groźnych dla środowiska z procesu czyszczenia i płukania wnętrza rury.
Rodzaje rur miedzianych, oznaczenia i zastosowania
Dzisiejsze rury schodzące z linii produkcyjnych są fabrycznie czyste, mają dopuszczenia sanitarne do kontaktu z wodą pitną i tylko od kultury ich transportu i montażu na budowie zależy jak długo i bezawaryjnie będą pracowały w gotowym budynku, ku zadowoleniu światłego inwestora, który decydując
się na droższe instalacje zapewnia sobie bezawaryjną i bezpieczną eksploatację na długie lata.
Takie same, a nawet większe wymagania muszą spełniać rury chłodnicze. Do niedawna przyjmowano, że do instalacji freonowych nadają się rury miedziane instalacyjne produkowane wg normy EN 1057 z miedzi odtlenionej fosforem w gatunku dawniej oznaczanej SF-Cu a dzisiaj CU-DHP.
Od prawie czterech lat zmieniono wymagania odnośnie rur dla chłodnictwa w związku z wprowadzeniem nowej normy EN 12 735-1 (która zastąpiła na Zachodzie normę DIN 8905 oraz ATSM B 280). Wymagania tej normy narzucają bardzo wysoki stopień czystości wnętrza rur i stan zupełnego braku wilgoci. Takie wymogi powodują konieczność każdorazowego korkowania końców rur, aby zapobiec dostępowi zanieczyszczeń czy też wilgoci. Rury są zaślepiane fabrycznie i powinny takie pozostać po każdym obcięciu ze zwoju czy sztangi.
Postać handlowa tych rur to stan twardy w sztangach po 5 mb lub miękki w kręgach 25 mb.
Rury chłodnicze wykonywane są w systemie wymiarów metrycznych oraz calowych i oznaczane co ok. 1 mb napisami identyfikującymi np. FRIGOTEC BMA 16x1 EN 12 735-1 07/01, co kolejno oznacza typ rury, producenta, średnicę zewnętrzną x grubość ścianki, norma wg której jest ona produkowana oraz identyfikator czasu produkcji – rok/kwartał.
Z uwagi na specyfikę i konieczność ochrony czystości rur dla chłodnictwa każda paczka rur twardych i każdy zwój rury miękkiej jest pakowany w karton, w którym powinien pozostać aż do chwili wykorzystania ostatniego kawałka.
Rury produkowane wg tej normy znajdują zastosowanie w instalacjach do przesyłania gazów technicznych, w urządzeniach chłodniczych oraz wymiennikach ciepła
(...)
Mirosław Wiktorczyk
Artykuł w całości jako plik PDF do pobrania znajduje się w zakładce Opis w ofercie tytułu Chłodnictwo & Klimatyzacja
Wróć do czytelni